Υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες φράσεις που πρέπει να αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε στις συζητήσεις σας αν θέλετε να πετύχετε.
Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε θα πρέπει να γίνει γνωστό πώς μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε αλλά και να καθορίσουν το πώς αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις.
Μάλιστα ο συγγραφέας και ειδικός σε θέματα εργασιακής συμπεριφοράς Daniel Pink, αποκάλυψε πώς μικρές αλλαγές στο λεξιλόγιό μας μπορούν να «επαναπρογραμματίσουν» τον εγκέφαλο προς μια πιο δημιουργική και αισιόδοξη κατεύθυνση.
Και η νευροεπιστήμη φαίνεται να συμφωνεί.
Ακολουθούν τρεις απλές αλλά ουσιαστικές αλλαγές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά:
1. Από το «Τι πρέπει να κάνω;» στο «Τι θα μπορούσα να κάνω;»
Η λέξη «πρέπει» δημιουργεί πίεση και περιορίζει τη σκέψη σε μία “σωστή” επιλογή. Αντίθετα, το «θα μπορούσα» ανοίγει τον δρόμο σε περισσότερα σενάρια και λύσεις.
Όταν ρωτάμε «τι θα μπορούσα να κάνω;», επιτρέπουμε στον εαυτό μας να δει όλες τις πιθανότητες, χωρίς άγχος ή αυστηρούς περιορισμούς. Και αυτό είναι συχνά το πρώτο βήμα για να βρούμε την καλύτερη λύση.
2. Από το «Πρέπει να…» στο «Έχω την ευκαιρία να…»
Η αλλαγή αυτή σχετίζεται με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την καθημερινότητά μας. Ο νευροεπιστήμονας Josh Davis προτείνει να αντικαθιστούμε το «πρέπει» με μια πιο θετική διατύπωση.
Για παράδειγμα, αντί για «πρέπει να κάνω μια δύσκολη παρουσίαση», μπορούμε να πούμε «έχω την ευκαιρία να κάνω μια παρουσίαση». Η διαφορά είναι ουσιαστική: από την υποχρέωση περνάμε στην επιλογή και από την πίεση στην ευγνωμοσύνη.
Ακόμη και σε μικρές, καθημερινές υποχρεώσεις, αυτή η αλλαγή μπορεί να μεταμορφώσει τη διάθεσή μας.
3. Προσθέστε τη λέξη «ακόμα»
Ίσως η πιο απλή αλλά και πιο δυνατή αλλαγή. Το «δεν μπορώ να το κάνω» ακούγεται τελικό και αποθαρρυντικό. Το «δεν μπορώ να το κάνω ακόμα» αφήνει χώρο για εξέλιξη.
Με μία μόνο λέξη, η αποτυχία μετατρέπεται σε διαδικασία μάθησης. Υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι η πρόοδος είναι θέμα χρόνου και προσπάθειας, όχι ταλέντου ή τύχης.
