Καθημερινό φαινόμενο στο κέντρο του Αγρινίου το κυκλοφοριακό κομφούζιο σε οδούς από όπου διέρχονται δρομολόγια του αστικού ΚΤΕΛ, με τα λεωφορεία συχνά-πυκνά να «κολλούν» ένεκα παράνομων σταθμεύσεων, κατά κύριο λόγο.

Ιδίως τις απογευματινές ώρες των καθημερινών, πολλώ δε μάλλον όταν και η αγορά είναι ανοικτή, υπάρχουν σημεία που εξελίσσονται σε πραγματική «κόλαση» τόσο για τους οδηγούς των λεωφορείων όσο και για αυτούς που θα έχουν την ατυχία να βρίσκονται… πίσω τους.

Η οδός Σουλίου, στο ύψος της πλατείας Ξηρομέρου, αποτελεί ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα αλλά δυστυχώς δεν είναι το μόνο. Μέχρι πριν λίγο καιρό και η οδός Δαγκλή ήταν «κόκκινη ζώνη», με την λύση να έρχεται ωστόσο με την μεταφορά της αφετηρίας των λεωφορείων από την οδό Αγ. Δημητρίου στην Μαβίλη.

Η εξεύρεση ευρύτερης λύσης δεν είναι απλό ζήτημα, βεβαίως.

Πρωτίστως, πρέπει να τονιστεί ότι είναι μείζον το θέμα της οδηγικής παιδείας. «Υπάρχουν οδηγοί που παρκάρουν παράνομα έξω από μια καφετέρια ή ένα περίπτερο για να πάρουν ένα καφέ. Για δύο λεπτά δουλειά, φρακάρουν όλη την κίνηση», τονίζει ο πρόεδρος του Αστικού ΚΤΕΛ Αγρινίου Κωνσταντίνος Νάκος. Εκτιμά ωστόσο ότι «με τις πεζοδρομήσεις του κέντρου τα τελευταία χρόνια έχουν χαθεί αρκετές θέσεις στάθμευσης. Ο κόσμος παρκάρει πάνω σε πεζοδρόμια και όπου βρίσκει. Από την άλλη και ο κόσμος επιθυμεί τα λεωφορεία πρέπει να πλησιάζουν το δυνατόν περισσότερο στο κέντρο. Στις περισσότερες πόλεις τα λεωφορεία πηγαίνουν στις κεντρικές τους πλατείες».

Τη δεδομένη στιγμή δύο Mini Bus αξιοποιούνται σε δρομολόγια του Αστικού ΚΤΕΛ. Ο λόγος για το Δοκίμι-Δύο Ρέματα και το Άγιος Κωνσταντίνος-Νοσοκομείο.

«Τα συγκεκριμένα δρομολόγια σπανίως έως ποτέ θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα ή θα βρεθούν “κολλημένα”. Το πρόβλημα είναι με τα μεγάλα λεωφορεία που εκτελούν δρομολόγια προς τα χωριά, με αφετηρία κυρίως την οδό Σουλίου», προσθέτει ο κ. Νάκος.

Ερωτώμενος αναφορικά με το αν υπάρχει η δυνατότητα χρήσης περισσότερων μικρών λεωφορείων σε άλλα δρομολόγια, εξηγεί πως «Δεν γίνεται κάτι τέτοιο. Υπάρχει λόγος που χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένα δρομολόγια.  Δεν μπορούμε να βάλουμε mini bus σε δρομολόγιο για χωριά όπως η Λεπενού, για παράδειγμα. Δε θα αρκούσε. Μετακινούνται και αρκετοί μαθητές από τα χωριά τριγύρω με τέτοια δρομολόγια, δεν θα χωράει ο κόσμος και δεν συμφέρει οικονομικά».

Όλα τα παραπάνω αποτελούν της παραμέτρους ενός ζητήματος που επηρεάζει την καθημερινότητα της πόλης και ασφαλώς, σε κάθε περίπτωση απασχολεί εντονότατα.

agriniopress.gr