Ένα χωριό που θυμάται, ακόμη κι όταν όλα γύρω αλλάζουν.

Λίγο έξω από το Αγρίνιο, τα Διαμανταίικα στέκουν διακριτικά πάνω στο τοπίο σαν να παρατηρούν τον χρόνο να περνά.

Σε αυτό το επεισόδιο των «Μονοπατιών του Χρόνου», περπατάμε σε έναν μικρό τόπο που δεν φωνάζει την ιστορία του, αλλά τη διατηρεί.

Σπίτια, δρόμοι και σιωπές συνθέτουν ένα χωριό που έμαθε να αντέχει, να μένει και να θυμάται.

Ένα ακόμα μονοπάτι της Ελλάδας όπου η μνήμη δεν γράφεται με λόγια, αλλά με παρουσία.